Verleggende knopen | De Kromme Rijn
Collaboration with Britt Veltman
Our relationship to a landscape is often not linguistic. Memories, sensory perceptions and experiences shape the way we relate to a place. Using local materials, we initiate an interaction that draws attention to the Kromme Rijn and its side streams, and to the relationships between people and their environment. ‘Shifting knots’ shows a trace of interactions that took place around the Kromme Rijn. From various perspectives, attention was given to the river, the landscape and the relationships hidden within it. Rivers are often taken for granted, while they are of great importance to all forms of life.
Onze relatie tot een landschap is vaak niet talig. Herinneringen, zintuiglijke waarnemingen en ervaringen vormen de manier waarop wij ons tot een plek verhouden. Met lokaal materiaal brengen we een interactie op gang waarin aandacht ontstaat voor de Kromme Rijn en haar zijrivieren, en voor de relaties tussen mens en omgeving. Verleggende knopen toont een spoor van interacties die ontstonden rondom de Kromme Rijn. Vanuit verschillende perspectieven werd aandacht gegeven aan de rivier, het landschap en de relaties die daarin verborgen liggen. Rivieren worden vaak als vanzelfsprekend gezien, terwijl zij van groot belang zijn voor alle vormen van leven.
By working with local materials, we connect stories, knowledge and desires, while also allowing the river to have a voice. We are curious to see whether bringing these experiences together might lead to a different way of acting within and viewing the landscape. The work takes shape through the people who contribute to it: every action leaves a new trace within a larger collective whole. The design of our work is inspired by the quipu: a pre-Columbian system of cords and knots used to record information. This is why they were also known as ‘speaking knots’. As a form of a writing system, the quipu preserves and connects knowledge, and invites us to approach issues from different perspectives, with the aim of gaining new knowledge and insights.
Door te werken met lokaal materiaal verknopen we verhalen, kennis en verlangens, waarbij de rivier ook een stem krijgt. We zijn benieuwd of het bundelen van deze ervaringen kan leiden tot een andere manier van handelen in en kijken naar het landschap. Het werk krijgt vorm door de mensen die eraan bijdragen: iedere handeling laat een nieuw spoor achter binnen een groter collectief geheel. De vorm van ons werk is geïnspireerd op de Quipu: een precolumbiaans instrument van koorden en knopen waarmee informatie werd vastgelegd. Daarom werden ze ook wel “sprekende knopen” genoemd. Als een vorm van schrift bewaart en verbindt de Quipu kennis en nodigt zij uit om vraagstukken vanuit verschillende perspectieven te benaderen, met als doel nieuwe kennis en inzichten te verwerven.
‘How can we bring a river’s perspective into the conversation?’
To allow our work to speak in relation to the site, we chose to twist our own rope from reed and yellow irisis, plants that grow on the banks of the Kromme Rijn and were picked by hand. After a few weeks of drying, the reed is soaked in water, restoring its flexibility. We then started twisting this material: by twisting two strands around each other in opposite directions, a rope gradually takes shape. It is a process that invites you to slow down. Over time, the material changes colour, revealing traces of time and transience.
Om ons werk in verhouding tot de plek te laten spreken, hebben we ervoor gekozen zelf touw te twijnen van riet en gele lis, planten die groeien aan de oevers van de Kromme Rijn en met de hand zijn geplukt. Na enkele weken drogen wordt het riet geweekt in water, waardoor het opnieuw flexibel wordt. Met dit materiaal zijn we gaan twijnen: door twee strengen in tegengestelde richting om elkaar heen te draaien, ontstaat geleidelijk een touw. Een proces dat vertraging uitnodigt. Na verloop van tijd verkleurt het materiaal, waardoor sporen van tijd en vergankelijkheid zichtbaar worden.
During the exhibition at ‘Exposure’ (24th / 27th of June), we take a step back, creating space for visitors to continue twisting reed and knotting the next piece. In this way, 'Shifting knots' continue to move, connect and reshape themselves.
Tijdens de expositie op ‘Exposure’ (24/06 / 27/06) nemen wij een stap terug en ontstaat er ruimte voor bezoekers om verder mee te twijnen en knopen aan het volgende werk. Zo blijft Verleggende knopen zich verplaatsen, verbinden en opnieuw vormen.
2026
